با شروع فصل تابستان و در خرداد ماه همزمان با اتمام امتحانات ، دانش آموزان باید سه ماه را در کنار خانواده و به دور از فضا های آموزشی مدارس سپری  نمایند.

این زمان را در بسیاری از بروشورها و اطلاعیه ها به نام اوقات فراغت می شناسیم و البته برای دوره کنونی نیست چه بسا تعطیلات تابستانی مدارس مربوط به چندین دهه قبل است . . با یک بازیابی خاطرات به گذشته ، نبود امکانات در فضا های مختلف هنری ، ورزشی و آموزشی در تابستان خیلی مشهود می باشد البته رضایت والدین نیز با وجود اندک بودن کلاسها و البته شاید کیفیت خوب آموزشها به صورت نسبی تامین شده است .

با افزایش فضاها و امکانات  آموزشی و ورزشی در شهرستان گناباد در چند سال اخیر انتظار نیز به مراتب افزایش یافته است . در یک نمونه کوچک شهرستان گناباد در مورد سرانه فضاهای ورزشی  یکی از شهرستان های برتر کشور  قلمداد می شود .

متاسفانه در هر دوی طیف نمودار جامعه هدف یعنی مسئولین و خانواده ها لنگشی احساس می شود . در مرحله اول ضرورت ایجاب می کند عوامل دخیل در کلاسهای تابستانی ضمن جمع آوری اطلاعات از ادارت مختلف و برگزاری جلسات هماهنگی برای هر نهاد کلاس های مشخصی را با توجه به فضاهای در دسترس تعربف نموده و از تعدد کلاسها و پایین آمدن کیفیت آن جلوگیری نمایند .

به عنوان نمونه آموزش و پرورش که اصلی ترین نهاد دخیل در کلاسهای اوقات فراغت بشمار می آید با توجه به فضاهای متعدد و البته نیروهای متخصص و کار آمد زیر ساخت بسیاری از کلاسها در زمینه های متعدد آموزشی ، ورزشی و هنری دارد . در کنار آموزش و پرورش سایر نهاد ها از قبیل ورزش و جوانان ، فرهنگ و ارشاد اسلامی ، دانشگاه ها ، کتابخانه ها و … در برنامه مشخص شده هماهنگ، می توانند  طی مسیر نمایند .

و البته در ارتباط با خانواده ها ، هستند اندک  والدینی که بدون برنامه ریزی و اطلاعات تنها به دنبال پر کردن وقت فرزندانشان هستند و در این منظر علاقه فرزند که یکی از اصلی ترین هدف های موجود می باشد را نادیده می گیرند . این را هم نمی توان چشم پوشی کرد  که تنها علاقه فرزندان ملاک حضور و ثبت نام در کلاس نیست و باید تجربه والدین نیز در این مهم لحاظ شود .  با توجه به فضاهای مجازی موجود و نیز تبلیغات فراوان محیطی می توان اطلاعات لازم را در مورد کلاسهای متعدد به دست آورد و در انتها به بهترین تصمیم رسید . بسیار اتفاق افتاده است که همین مدت محدود ۹۰ روزه خود زمینه ساز کشف استعداد های جدید می شود که اهداف فرزند نیز با این تغییرات به مراتب متحول خواهد شد .

ونکته اخر ، باور اینکه هزینه کرد جهت  آموزش و پرکردن وقت فرزندانمان در شهرستان های کوچک اندکی ناخوشایند است که فرهنگ سازی این موضوع نیازمند ورود متخصصان می باشد اما باید بپذیریم که وقتی در بسیاری از موارد  هزینه هایی را بدون بازده انجام میدهیم  در مقابل با هزینه در آموزش فرزندانمان تضمین اینده انان را رقم می زنیم .

قاسم زاده